قرآنی

« آیات قرآن کریم درباره اهل بیت(ع) »

الف) سوره هـل أتـی

ـ  مجاهد از ابن عباس درباره شأن نزول این سوره چنین روایت کرده است:

حسن(ع) و حسین(ع) بیمار شدند. رسول خدا(ص) و همه مردم به عیادت آمدند و به علی(ع) گفتند: یا اباالحسن، کاش برای فرزندانت نذری می کردی!

علی (ع) گفت: اگر شفا یافتند، برای سپاس از خدای عزوجل، سه روز روزه می گیرم. فاطمه(س) و خادم آنها، فضه، نیز چنین گفتند.

حسن(ع) و حسین(ع) شفا یافتند، و چون در خانه آل محمد(ص) توشه ای نبود، علی(ع) نزد شمعون رفت و سه پیمانه جو قرض گرفت و به خانه آورد.

فاطمه(س) با یک پیمانه آن نان تهیه کرد. علی(ع) با رسول خدا(ص) نماز گزاردند و به منزل بازگشتند و غذا را فراروی خود نهادند .


مسکینی در خانه آمد و گفت: سلام بر شما اهل بیت محمد (ص) ، من مسکینی مسلمان زاده ام ، غذایم دهید تا خدا از سفره های بهشت غذایتان دهد.

علی(ع) دستور داد تا غذا را به او بدهند و در آن روز و آن شب چیزی جز آب نخوردند.

روز دوم فاطمه(س) یک پیمانه دیگر آرد کرد و با آن نان فراهم ساخت، و چون غذا را فراروی خود نهادند،

یتیمی سر رسید و بر در خانه ایستاد و گفت: سلام بر شما اهل بیت محمد (ص) ، یتیمی از اولاد مهاجرانم که پدرم شهید شده است.

غذا را به او دادند و یک روز دیگر خویشتنداری کردند و جز آب نخوردند.

روز سوم فاطمه(س) پیمانه باقیمانده را برگرفت و آرد کرد و نان پخت. علی(ع) با پیامبراکرم(ص) نماز گزاردند و بازگشتند ، و چون غذا را فراروی خود نهادند ،

اسیری بر در خانه ایستاد و گفت: سلام بر شما اهل بیت نبوت ، اسیرمان می کنید و غذایمان نمی دهید ؟ غذایم دهید که من اسیرم .

غذا را به او دادند و سه روز و سه شب خویشتنداری کردند و جز آب نخوردند.

رسول خدا(ص) نزد آنان رفت و شدت گرسنگی آنها را دید . خدای سبحان این آیات را فرو فرستاد:

« هل اتی علی الانسان حین من الدهر...یوفون بالنذر و یخافون یوما کان شرّه مستطیرا و یطعمون الطعام

علی حبّه مسکینا و یتیما و اسیرا انما نطعمکم لوجه الله لا نرید منکم جزاء و لا شکورا...  »
[9]
 
 
 
«   آیا زمانی طولانی بر انسان گذشت... (ابرار) به نذر خود وفا می کنند و از روزی که شرش فراگیر است می ترسند،

و غذای خود را به پاس دوستی خدا به مسکین و یتیم و اسیر می خورانند و می گویند شما را تنها به خاطر خدا اطعام می کنیم

و هیچ پاداش و سپاسی از شما نمی خواهیم. »
[10]
 
 

ب) آیه ایثار

«  و یؤثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصه  » [11]
« و دیگران را بر خویش مقدم می دارند ،  هر چند خود نیازمند باشند. »
[11]. سوره حشر، آیه 9.
 
..........
ج) آیه مباهله

«  فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم و نساءنا و نساءکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنت الله علی الکاذبین  » [13]
 
[13]. سوره آل عمران، آیه 61.

« بگو: بیایید فرزندانمان و فرزندانتان، زنانمان و زنانتان، و ما خویشتن خویش و شما خویشتن خویش را فرابخوانیم،
 
آن گاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم. »

آن گاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم. »
 
« ابناءنا  »  در آیه، « حسن و حسین »  هستند،

و « نساءنا » ، « فاطمه »

و «  انفسنا  » ، « علی بن ابی طالب(ع) » .
 
 
 
......................
 
 
د) آیه فائزون


«  انی جزیتهم الیوم بما صبروا انهم هم الفائزون » [15]


« من امروز آنها را به دلیل آنکه صبر کردند ، پاداش دادم . آنان ، به حق، راه یافتگانند . »
[15]. سوره مؤمنون، آیه 111
 
...................
 
هـ) آیه تطهیر
«  انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً »  [17]
« خداوند، تنها بر آن است که پلیدی را از شما اهل بیت دور سازد و شما را پاک و پاکیزه گرداند.»
 
از انس بن مالک نقل شده است که پیامبر تا شش ماه که برای اقامه نماز صبح از مقابل خانه فاطمه (س) می گذشت، می فرمود:
«   ای اهل بیت، وقت نماز است؛  [19] انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً.  »
 
[17]. سوره احزاب، آیه 33.
 
 

................
 
و) آیات مرج البحرین یلتقیان



 
«  مرج البحرین یلتقیان بینهما برزخ لا یبغیان.... یخرج منهما اللؤلؤ و المرجان  » [20]


«  دو دریای مختلف را کنار هم قرار داد.  میان آن دو برزخی است که بر یکدیگر غلبه نمی کنند.... از آن دو، لؤلؤ و مرجان بیرون می آید.  »



از « ضحاک » چنین نقل شده است:

منظور از « مرج البحرین یلتقیان  » ، علی و فاطمه  ؛

منظور از «  بینهما برزخ لا یبغیان  » ،  پیامبر است  ؛

و منظور از «  یخرج منهما اللؤلؤ و المرجان  » ، حسن و حسین .  [21]
 
............
 

ز) آیه الحاق ذریه

«  والذین آمنوا و اتّبعتهم ذریّتهم بایمان الحقنا بهم ذریّتهم

و ما التناهم من عملهم من شی ء کل امری بما کسب رهین  »
  [22]


«    کسانی که ایمان آوردند و فرزندانشان در ایمان پیروی شان کردند، فرزندانشان را به آنها ملحق می کنیم

و چیزی از پاداش عملشان نمی کاهیم، که هر کس در گرو کار خویشتن است.  »

[22]. سوره طور، آیه 21



از ابن عباس نقل شده است که :

آیه  «  والذین آمنوا و اتبعتهم ذریتهم...  »  درباره   «    پیامبر و علی و فاطمه و حسن و حسین   » نازل شده است.
..................
 
ح) آیه مودّت
«  قل لا اسئلکم علیه اجرا الا المودّه فی القربی » [23]
«  بگو بر این رسالت هیچ مزدی از شما نمی خواهم جز دوست داشتن خویشاوندانم.  »

[23]. سوره شوری، آیه 23.


ــ  از ابن عباس نقل شده است  :

«  هنگامی که آیه مودت نازل شد، گروهی گفتند:  یا رسول الله، خویشاوندان شما که مودت آنها بر ما واجب شده، کیانند؟

فرمود: علی و فاطمه و دو پسر آن دو [24] .

و از آن موارد نیز این آیه که خداوند می فرماید: «  اولئک الذین یدعون  ...  » [25]

عکرمه در شأن نزول این آیه چنین می گوید: «  اولئک الذین یدعون  ...  » [25]   منظور از آیه فوق پیامبر(ص)، علی، فاطمه، حسن و حسین(ع) است.

 
 
آیه درمورد امام علی ع
 
وَمِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ «207»
 
و از مردم کسى است که جانش را براى خشنودى خدا می  فروشد [ مانند امیرالمؤمنین (علیه السلام) ] و خدا به بندگان مهربان است . « 207»
 
 
 
 
 
 
آیات دیگری نیز در مورد امام علی ع و امام زمان عج در قرآن کریم وجود دارد
 
 که در بالا ذکر نشده است ...
 

بسم الله الرحمن الرحیم.
نوشته شده در پنجشنبه ٧ امرداد ،۱۳۸٩ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ توسط ن.غ نظرات () |

Design By : Night Melody